اهل کاشانم، اما شهر من کاشان نیستشهر من گم شده استمن با تاب... من با تب ...خانهای در طرف دیگر شب ساختهام ...من در این خانه به گمنامی نمناک علف نزدیکممن صدای نفس باغچه را میشنومو صدای ظلمت را، وقتی از برگی میریزدو صدای سرفهی روشنی از پشت درختعطس

امشب گفت من دیگه نمیتونم صدات رو تحمل کنم. و منو ببخش و خداحافظ. پس فردا پ دارم. من خودم به خودم بدی کردم. میگه باید تاوان پس بدی. حتی نمیذاره جدا شیم. میگه من اونو مریض کردم. میگه من قر قر کردم. میگه من بهش گفتم نخواب. میگه ناله های منو شنیده. میگه